اصل کار فیوز خورشیدی

هنگامی که جریان از یک هادی عبور می کند، به دلیل مقاومت آن گرما تولید می کند. این تولید گرما از فرمول پیروی می کند: Q=I²RT; که در آن Q تولید گرما، 0.24 ثابت، I جریان عبوری از هادی، R مقاومت و T زمان عبور جریان از هادی است. این فرمول به راحتی اصل کار ساده یک فیوز را توضیح می دهد. با توجه به جنس و شکل فیوز، مقاومت R نسبتاً ثابت است (بدون توجه به ضریب مقاومت دمایی آن). هنگامی که جریان از آن عبور می کند، گرما تولید می کند و تولید گرما در طول زمان افزایش می یابد. جریان و مقاومت میزان تولید گرما را تعیین می کند، در حالی که ساخت و نصب فیوز میزان اتلاف گرما را تعیین می کند. اگر سرعت تولید گرما کمتر از سرعت اتلاف گرما باشد، فیوز منفجر نمی شود. اگر میزان تولید گرما برابر با سرعت اتلاف گرما باشد، فیوز برای مدت زمان قابل توجهی منفجر نخواهد شد. اگر سرعت تولید گرما سریعتر از سرعت اتلاف گرما باشد، تولید گرما افزایش می یابد. از آنجا که گرما و جرم خاصی دارد، افزایش گرما در افزایش دما منعکس می شود. هنگامی که دما از نقطه ذوب فیوز بالاتر می رود، فیوز ذوب می شود. فیوز اینگونه کار می کند. از این اصل باید بدانیم که هنگام طراحی و ساخت فیوز، باید خواص فیزیکی مواد انتخاب شده را به دقت مطالعه کنید و از داشتن ابعاد هندسی ثابت اطمینان حاصل کنید. این عوامل برای عملکرد مناسب فیوز بسیار مهم هستند. به طور مشابه، هنگام استفاده از آن، نصب صحیح آن مهم است.